پس از بیش از ۱۵۰ میلیون سال فرمانروایی بر سیارهٔ زمین، دایناسورها – که جزو موفقترین موجوداتی بودند که تاکنون روی کرهٔ زمین زیستهاند – توسط یک برخورد فاجعهبار سیارک کاملاً از بین رفتند؛ برخوردی که در پایان دورهٔ کرتاسه، حدود ۶۶ میلیون سال پیش، ویرانی غیرقابل تصوری به بار آورد.
اما زندگی برای دایناسورها پیش از رسیدن این سیارک چگونه بود؟
تحقیقات اخیر پیشتر نشان داده بود که این موجودات حتی قبل از برخورد آن سنگ فضایی، دچار کاهش چشمگیری بودند، اما اکنون یک مطالعهٔ جدید این ایده را زیر سوال برده است.
دکتر اندرو فلین و همکارانش برای بررسی بیشتر، از روشهای تاریخگذاری رادیومتریک و مغناطیسی استفاده کردند تا فسیلهای حوضهٔ سان خوآن را که مربوط به دورهای درست پیش از رویداد انقراض بودند، تاریخگذاری کنند.
این کار آنها را قادر ساخت تا تنوع قابل توجهی را در تعداد و انواع گونههای دایناسورهایی که در آن زمان در منطقه پرسه میزدند، شناسایی کنند. این امر نشان میدهد که دایناسورها در آن زمان نه تنها در حال افول نبودند، بلکه در حال شکوفایی به نظر میرسیدند.
پروفسور استیو بروسات از دانشگاه ادینبورگ، یکی از نویسندگان این مطالعه، میگوید:
“در شمال، تعداد زیادی تریسراتوپسهای شاخدار و دایناسورهای استاندارد اردکمنقار مانند ادمونتوزاروس وجود داشت. اما در جنوب، اردکمنقارهایی با کاکلهای تزئینی و مهمتر از همه، ساروپودهای عظیمالجثهٔ گردندراز بودند.”
او اضافه میکند:
“هیچ نشانهای وجود ندارد که این دایناسورها در هر نوع مشکلی بودند، یا اینکه اتفاق غیرعادی برایشان میافتاد، یا اینکه دچار هر نوع کاهش بلندمدت بودند.”
به گفتهٔ دکتر فلین، این ایده که دایناسورها در حال افول بودند، ممکن است به این دلیل باشد که سنگهای کمتر نمایانی – و در نتیجه فسیلهای کمتری – برای مطالعه از آن دوره در دسترس هستند.
او میگوید:
“به نظر میرسد، تا آنجا که میتوانیم بفهمیم، دلیلی برای منقرض شدن آنها وجود نداشته به جز تأثیر برخورد سیارک.”