طبق یک مطالعه جدید، بیابان تار هند در 20 سال گذشته به دلیل ترکیبی از تغییرات آب و هوایی و گسترش کشاورزی، 38 درصد سبزتر شده است. در دو دهه گذشته، افراد بیشتری در این بیابان زندگی کردهاند و با تبدیل آن به مناطق کشاورزی و شهری، چشمانداز آن را تغییر دادهاند که بخشی از دلیل سبز شدن بیابان است. محققان گفتند که بخش دیگر این معما تغییرات آب و هوایی است که باعث افزایش بارندگی موسمی در منطقه شده است.
بیابان تار، که بیابان بزرگ هند نیز نامیده میشود، 200000 کیلومتر مربع (77000 مایل مربع) در شمال غربی هند و جنوب شرقی پاکستان را در بر میگیرد. اگرچه بسیاری از بیابانهای سراسر جهان با خشکسالیهای بدتر مواجه هستند، بیابان تار به قطب رشد شهری و کشاورزی تبدیل شده و با بیش از 16 میلیون نفر جمعیت، پرجمعیتترین بیابان جهان است.
ویمل میشرا، مهندس عمران در مؤسسه فناوری هند گاندینگر و نویسنده همکار این مطالعه، در ایمیلی به لایو ساینس گفت: «افزایش دسترسی به آب و انرژی منجر به گسترش مناطق کشاورزی و شهری با افزایش قابل توجه عملکرد محصولات کشاورزی در منطقه شده است. هیچ بیابان دیگری در جهان وجود ندارد که در دوره اخیر شاهد افزایش شهرنشینی، کشاورزی و بارندگی بوده باشد.»
مطالعه جدید که در 3 آوریل در مجله Cell Reports Sustainability منتشر شد، دادههای ماهوارهای از سال 2001 تا 2023 را تجزیه و تحلیل کرد. میشرا و تیمش دریافتند که این بیابان به طور متوسط در این مدت 38 درصد سبزتر شده است و پوشش گیاهی بیشتری در تصاویر ماهوارهای قابل مشاهده است.
برای درک دقیق دلیل سبز شدن، محققان همچنین به سوابق تاریخی گسترش جمعیت در بیابان تار، زیرساختهای آبیاری و مدلهای آب و هوایی نگاه کردند.
یافتهها نشان میدهد که سبز شدن بیابان تار در درجه اول ناشی از بارندگی بیشتر در فصلهای موسمی تابستان (افزایش کلی 64 درصدی بارندگی) و در درجه دوم ناشی از زیرساختهای آبیاری است که آبهای زیرزمینی را خارج از فصل موسمی به سطح زمین میآورند.
نویسندگان پیشنهاد میکنند که مدیریت پایدار منابع آب در بیابان تار میتواند به این منطقه کمک کند تا خود را تطبیق دهد و به حمایت از جمعیت رو به رشد خود ادامه دهد. با این حال، محققان خاطرنشان کردند که دمای گرمتر ممکن است 16 میلیون نفر ساکن این بیابان را تهدید کند و استفاده بیش از حد از آبهای زیرزمینی برای آبیاری میتواند منابع را کاهش دهد.
محققان گفتند که شیوههای مدیریت پایدار آب، محصولات مقاوم به خشکسالی، سازگاری با افزایش گرما و انرژیهای تجدیدپذیر باید بخشی از توسعه آینده در بیابان تار باشند.
افزایش بارندگی موسمی همچنین میتواند به معنای سیلهای بیشتر باشد، زیرا مدلهای آب و هوایی پیشبینی میکنند که این افزایش بارندگی به صورت انفجاری در رویدادهای شدید آب و هوایی رخ خواهد داد که میتواند به خانهها و ساختمانها در بیابان آسیب برساند.
با این حال، اگر مدیریت و سازگاری صورت گیرد، افزایش بارندگی میتواند به شکوفایی مردم و کشاورزی در منطقه کمک کند. محققان یک مطالعه جداگانه پیشبینی کردند که تا پایان قرن بیست و یکم، حتی بخشهای بیشتری از این چشمانداز سبز خواهند شد.
این تغییر امنیت غذایی را در منطقه تقویت میکند، اما میتواند تنوع زیستی بومی گونههای متخصص سازگار با بیابان و روشهای سنتی کشاورزی عشایری را تهدید کند. دانشمندان هشدار دادند که نیاز به حفظ این جنبههای محیط بیابانی باید با ادامه توسعه در نظر گرفته شود.
منبع: livescience