پژوهشهای تازه یکی از معماهای دیرینه درباره ساختار درونی مریخ را حل کرده است. دانشمندان با بررسی دادههای مأموریت InSight ناسا دریافتند که سیاره سرخ همانند زمین دارای هستهای درونی جامد است که درون یک لایه بیرونی مایع قرار گرفته است.
این یافته که در نشریه Nature منتشر شده، تأثیر زیادی بر درک ما از تکامل مریخ دارد. بر اساس شواهد، میلیاردها سال پیش مریخ دارای جوی ضخیمتر بوده که امکان جریان یافتن آب مایع بر سطح آن را فراهم میکرد. احتمالاً این جو بهوسیله میدان مغناطیسی محافظتی، مشابه زمین، حفظ میشده است؛ اما با از بین رفتن این میدان، اتمسفر مریخ به تدریج در فضا پراکنده شد و سیاره به بیابانی سرد و خشک بدل گشت.
روی زمین، هسته داخلی جامد و هسته بیرونی مایع با ایجاد جریانهای همرفتی، دیناموی مغناطیسی را پدید میآورند که از جو زمین در برابر ذرات باردار خورشید محافظت میکند. شواهد نشان میدهد مریخ نیز زمانی چنین میدان مغناطیسیای داشته است، اما با سرد شدن هسته، این فرآیند متوقف شده است.
دادههای لرزهنگار InSight در ابتدا تنها وجود یک هسته کاملاً مایع را نشان میداد، اما تحقیقات جدید توسط هویشینگ بی و همکارانش در دانشگاه علوم و فناوری چین وجود یک هسته جامد با شعاع ۶۱۰ کیلومتر را نیز آشکار کرد. این کشف نشان میدهد که مریخ همچنان در حال بلورین و جامد شدن تدریجی هسته خود است؛ فرآیندی که احتمالاً در گذشته شرایط لازم برای ایجاد میدان مغناطیسی را فراهم کرده بود.
هرچند یافتههای جدید با نتایج قبلی تفاوتهایی دارد، دانشمندان این موضوع را نشانه پیشرفت علمی و تحلیل دقیقتر دادهها میدانند، نه تضاد.
شناخت ساختار درونی سیارات منظومه شمسی، کلید درک بهتر روند شکلگیری و تکامل آنهاست. کشف هسته درونی جامد در مریخ، گامی بزرگ در مسیر پاسخ به پرسشهای اساسی درباره تاریخچه آب، جو و شرایط سکونتپذیری این سیاره است.