وایکینگها شهرت نوازشگری ندارند، اما همراهان سفرشان اینطور هستند. محققان در سال ۲۰۱۶ برای روشن کردن تاریخچه اولیه گربهها، نتایج مطالعهای را گزارش کردند که در آن دیانای ۲۰۹ گربهسان را که بقایای آنها در مکانهای باستانشناسی مختلف، متعلق به ۱۵۰۰۰ تا ۲۷۰۰ سال پیش پیدا شده بود، تعیین توالی کردند. آنها کشف کردند که گربهها در دو موج از نظر جغرافیایی گسترش یافتهاند.
در طول موج اول، گربهسانان از خاورمیانه به شرق مدیترانه، منطقهای با زمینهای حاصلخیز سفر کردند. این یافته، باور قدیمی مبنی بر اینکه کشاورزان – که به شدت به کنترل جوندگان نیاز داشتند – گسترش گربهها را تشویق میکردند، تأیید میکند. موج بعدی که هزاران سال بعد رخ داد، از مصر باستان، جایی که گربهها پرستش میشدند، آغاز شد و از طریق دریانوردان به آفریقا و اوراسیا منتقل شد. محققان به طور قابل توجهی دریافتند که DNA یک گربه مصری با DNA یک گربهسان که در یک مکان وایکینگ در آلمان یافت شده مطابقت دارد. اعتقاد بر این است که وایکینگها – همراه با سایر دریانوردان – برای کنترل موشها و موش صحرایی، گربهها را با خود به کشتیها میبردند. این یافتهها با توجه به حضور گربهها در اساطیر اسکاندیناوی جای تعجب ندارد. فریا، الهه عشق، باروری، جنگ و مرگ، با ارابهای که توسط دو گربه بزرگ کشیده میشد، سفر میکرد.